Video και ηχητικά από παρεμβάσεις μελών Wake Up Cyprus στο Mega, Russia Today, Ράδιο Πρώτο

Inside Job -Πάρα πολύ σημαντικό, αποκαλυπτικό ντοκυμαντέρ για την "κρίση" με τεκμήρια και προσωπικές συνεντεύξεις στελεχών του ΔΝΤ Κυβερνητικών στελεχών των ΗΠΑ βουλευτών CEO's - Aπό την Le Monde Goldman Sachs: ο συνεκτικός κρίκος ανάμεσα στους Mario Draghi, Mario Monti και Λουκά Παπαδήμο

Από τον καιρό που άρχισε η συστημική χρηματοπιστωτική κρίση το φθινόπωρο του 2008 με την κατάρρευση της Λιμαν Μπράδερς που συμπερασέρυσε τον ασφαλιστκό κολοσσό AIG και μαζί του την παγκόσμια οικονομία ακούμε όρους παράξενους που αγνοούσαμε....

Τι είναι τα cdo; 

Τι είναι τα  cds;

 Τι είναι τα λεγόμενα τοξικά ομόλογα και πως δημιουργήθηκαν;

 Γιατί κατέρρευσε το οικονομικό σύστημα που οδήγησε στην κατάρρευση δύο τεράστιων χρηματοπιστωτικών κολοσσων όπως η Λιμαν μπράδερς και η AIG;

Γιατί αποφασισαν να σώσουν την AIG με 700 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑ δολλάρια από τις τσέπες των φορολογουμένων που έχασαν τις οικονομίες τους και άφησαν την Λιμαν να καταρρεύσει;

Είναι πάρα πολύ σημαντικό ντοκυμαντέρ με απίστευτα ντοκουμέντα

Όλοι ανεξαιρέτως οι υπουργοί οικονομικών των ΗΠΑ ο διοικητής της ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ λεγόμενης Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ το λεγόμενο Federal Reserve που τύπώνει χρήμα από το μηδέν....

Όλοι ανεξαιρέτως οι οικονομικοί συμβούλοι των κυβερνήσεων ΟΛΟΙ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ προέρχονται από τράπεζες όπως η Goldman Sachs.

H προπαγανδιστική μηχανή της ορθότητας των πολιτικών τους που επέφεραν αυτή την πρωτοφανή κρίση περιλαμβάνει οικονομολόγους καθηγητές του Χάρβαρντ , του Μπέρκλευ που πληρώνονται εκατομμύρια εκατομμυρίων απλά για να προπαγανδίζουν υπέρ αυτών που τους πληρώνουν  και μετά γίνονται και οι ίδιοι κυβερνητικά στελέχη 

Ακριβώς όπως ο διορισμένος αντισυνταγματικά ως Πρωθυπουργός της Ελλάδας, Παπαδήμος προέρχεται από μια ΙΔΙΩΤΙΚΗ τράπεζα την Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα που δεν εκλέγεται και δεν λογοδοτεί σε κανένα χωρίς να έχει απολύτως καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση....

Ο Παπαδήμος ήταν αντιπρόεδρος της ΕΚΤ και μαζί με τον Σημίτη τότε πρωθυπουργό της Ελλάδας αρχές της δεκαετείας του 2000 παραποίησαν τα λογιστικά βιβλία και τα στοιχεία του ελληνικού κράτους και μαζί με “δάνειο” αέρα που πήρε η ελλάδα από την Goldman Sachs 3 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΥΡΙΩΝ έβαλαν την Ελλάδα στην ΟΝΕ

Τον επέβαλαν οι τράπεζες να κυβερνήσει άμεσα

Ακριβώς όπως οι τραπεζίτες διόρισαν παράνομα τον Μάριο Μόντι ως Πρωθυπουργό της Ιταλίας!

Ένα άρθρο της γαλλικής εφημερίδας Le Monde 

http://www.lemonde.fr/europe/article/2011/11/14/goldman-sachs-le-trait-d-union-entre-mario-draghi-mario-monti-et-lucas-papademos_1603675_3214.html#ens

Goldman Sachs, le trait d'union entre Mario Draghi, Mario Monti et Lucas Papadémos
Le Monde.fr | 14.11.2011 à 18h57 • Mis à jour le 15.11.2011 à 14h41

Par Marc Roche

στο τέλος βρίσκεται το πρωτότυπο άρθρο στα Γαλλικά 

Ντράγκι, Μόντι, Παπαδήμος και στην κορυφή Goldman Sachs

από το πολιτικό συλλογικό μπλοκ παραλληλογράφο

http://parallhlografos.wordpress.com/2011/11/15/%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%ac%ce%b3%ce%ba%ce%b9-%ce%bc%cf%8c%ce%bd%cf%84%ce%b9-%cf%80%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%b4%ce%ae%ce%bc%ce%bf%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ba%ce%bf%cf%81%cf%86/

Ντράγκι, Μόντι, Παπαδήμος και στην κορυφή Goldman Sachs

Posted on 15 Νοεμβρίου, 2011 6:03 μμ by Γαλαξιάρχης (Zaphod)

25

Goldman Sachs: ο συνεκτικός κρίκος ανάμεσα στους Mario Draghi, Mario Monti και Λουκά Παπαδήμο

Του Marc Roche από τη LeMonde

Πρώτη δημοσίευση radiobubble news (μετάφραση Кроτ)

Τι κοινό έχουν ο Mario Draghi, o Mario Monti και ο Λουκάς Παπαδήμος; Ο νέος Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ο πιθανολογούμενος επόμενος Ιταλός Πρωθυπουργός και ο νέος Έλληνας Πρωθυπουργός αποτελούν σε διαφορετικό βαθμό “μέλη” της ευρωπαϊκής “Κυβέρνησης Sachs”. Η αμερικάνικη τράπεζα πράγματι έστησε εδώ και καιρό ένα δίκτυο μοναδικής επιρροής στην Ευρώπη, υπόγειο όσο και δημόσιο.

Οπωσδήποτε είναι απαραίτητη η ιεραρχία. Την πρώτη θέση κατέχει φυσικά στο Mario Draghi, αντιπρόεδρος της Goldman Sachs, αρμόδιος για την Ευρώπη, μεταξύ 2002 και 2005. Με τον τίτλο του συνεργάτη, είναι υπεύθυνος για “εταιρίες και κυρίαρχα κράτη”. Με αυτή την αρμοδιότητα, ένα από τα καθήκοντά του είναι να προωθεί το χρηματοπιστωτικό προϊόν ”swap”, που επιτρέπει την αφομοίωση μέρους του δημοσίου χρέους, όπερ και επέτρεψε το μασκάρεμα των ελληνικών λογαριασμών. Επόμενος έρχεται ο Mario Monti, διεθνής σύμβουλος από το 2005. Και στην τρίτη θέση βρίσκεται ο Λουκάς Παπαδήμος, άρτι διορισθείς Πρωθυπουργός της Ελλάδας, ο οποίος, ως  Πρόεδρος της Τράπεζας της Ελλάδας μεταξύ 1994 και 2002, συμμετείχε στις εργασίες μαγειρέματος των ελληνικών λογαριασμών, που διενεργήθηκε από αυτή την Goldman Sachs. Διαχειριστής του ελληνικού χρέους είναι εξάλλου κάποιος Πέτρος Χριστοδουλου, πρώην συνεργάτης της εταιρίας.

Δύο άλλοι παράγοντες της υπόθεσης αποσύνθεσης της ευρωζώνης είναι ο Otmar Issing, πρώην Πρόεδρος τηςBundesbank και ο Jim O’Neill, που επινόησε το κόνσεπτ BRICS, ακρωνύμιο που ορίζει τις αναδυόμενες αγορές που διαθέτουν υψηλό δυναμικό ανάπτυξης (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότιος Αφρική). Πρώην Πρόεδρος της Goldman Sachs International, και νυν στέλεχός της, ο Ιρλανδός Peter Sutherland διαδραμάτισε ένα ρόλο-κλειδί στην σωτηρία της Ιρλανδίας. Τέλος, ο Paul Deighton, που εργάστηκε επί 22 χρόνια στη Goldman Sachs, είναι ο Γενικός Διευθυντής της Επιτροπής Διοργάνωσης των Ολυμπιακών ΑΓώνων του 2012- κατ’επίφαση, αφού όλοι ξέρουν πως ο αθλητισμός, όπως και η φιλία, είναι εκτός θέματος.

Παρόλ’αυτά, και πέρα από τα φαινόμενα, το δίκτυο επιρροής που έφτασε στο ζενίθ του πριν και κατά τη διάρκεια της πολιτικής και χρηματοπιστωτικής θύελλας του 2008, έχει χάσει μέρος της αποτελεσματικότητάς του. Πράγματι, η παλιά συνενοχή που διατηρούσαν οι πρώην κεντρικοί τραπεζίτες, δραστήριοι στο να κινούν τα νήματα, αποδεικνύεται λιγότερο χρήσιμη απέναντι σε πολιτικούς που διαθέτουν ευαισθησίες σχετικά με την έλλειψη δημοτικότητας των επαγγελαμτιών του χρηματοπιστωτικού τομέα, οι οποίοι θεωρούνται υπεύθυνοι για την κρίση. Ενώ η Goldman Sachs μπορούσε εύκολα να αξιοποιήσει τα ταλέντα της -Ελλάδα, σπέκουλα εναντίον του ευρώ, σκάνδαλο Abacus, στο οποίο ήταν αναμεμειγμένος ο Γάλλος Fabrice Tourre, επίσης στέλεχος της Goldman Sachs-, κρίνεται πια πολύ αποξενωμένη από το κοινό.

Το καρνέ με τις επαφές είναι χρήσιμο μεν, αλλά δεν επαρκεί από μόνο του. Γιατί οι τράπεζες θέλουν να τοποθετούν τους ανθρώπους τους σε θέσεις-κλειδιά, χωρίς όμως να πέφτουν οι μάσκες. Γι’αυτό αυτοί οι υψηλά ιστάμενοι άνθρωποι κρύβουν επιμελώς αυτές τις σχέσεις, όταν δίνουν συνεντεύξεις ή φέρουν εις πέρας μια επίσημη αποστολή (όπως στην περίπτωση του Monti, στον οποίο εμπιστεύτηκε ο Πρόεδρος της Επιτροπής, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο τη διενέργεια μας έρευνας για την εσωτερική αγορά το 2010).

Ο Mario Draghi επιβεβαιώνει πως, μολονότι ήταν όντως ενεργός συνεργάτης το 2002, δεν έχει καμία σχέση με τους μαγειρεμένους ελληνικούς λογαριασμούς, των οποίων το συντονισμό ανέλαβε δυο χρόνια αργότερα η τράπεζα. Ο Draghi παραιτήθηκε το 2005, δηλαδή ένα χρόνο αφού η Goldman Sachs μεταπώλησε μέρος του συγκεκριμένου swap στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας, τη μεγαλύτερη τράπεζα της χώρας, της οποίας επικεφαλής ήταν ένα άλλο πρώην στέλεχος της Goldman, ο Πέτρος Χριστοδουλου – ο οποίος σήμερα διευθύνει έναν οργανισμό που διαχειρίζεται το ελληνικό χρέος.

http://www.lemonde.fr/europe/article/2011/11/14/goldman-sachs-le-trait-d-union-entre-mario-draghi-mario-monti-et-lucas-papademos_1603675_3214.html#ens

Goldman Sachs, le trait d'union entre Mario Draghi, Mario Monti et Lucas Papadémos

Le Monde.fr | 14.11.2011 à 18h57 • Mis à jour le 15.11.2011 à 14h41

Par Marc Roche

Qu'ont en commun Mario Draghi, Mario Monti et Lucas Papadémos ? Le nouveau président de la Banque centrale européenne, le président désigné du conseil italien et le nouveau premier ministre grec appartiennent à des degrés divers au "gouvernement Sachs" européen. La banque d'affaires américaine a en effet tissé en Europe un réseau d'influence unique sédimenté depuis des lustres grâce à un maillage serré, souterrain comme public.

A tout concours, il faut une hiérarchie. Le premier prix revient bien sûr à Mario Draghi, vice-président de Goldman Sachs pour l'Europe entre 2002 et 2005. Nommé associé, il est chargé des "entreprises et pays souverains". A ce titre, l'une des missions est de vendre le produit financier "swap" permettant de dissimuler une partie de la dette souveraine, qui a permis de maquiller les comptes grecs. Vient ensuite Mario Monti, conseiller international depuis 2005. Arrive en troisième position Lucas Papadémos, qui vient d'être nommé premier ministre de la Grèce, qui fut gouverneur de la Banque centrale hellénique entre 1994 et 2002, qui a participé à ce titre à l'opération de trucage des comptes perpétré par GS. Le gestionnaire de la dette grecque est d'ailleurs un certain Petros Christodoulos, un ex-trader de la firme.

Deux autres poids lourds tiennent le haut du pavé dans la défenestration de l'euro, Otmar Issing, ex-président de la Bundesbank et Jim O'Neill, l'inventeur du concept des BRICS, l'acronyme désignant les marchés émergents à fort potentiel de croissance (Brésil, Russie, Inde, Chine et Afrique du Sud). Ex-président de Goldman Sachs International dont il est resté l'un des administrateurs, l'Irlandais Peter Sutherland a joué un rôle-clé dans le sauvetage de l'Irlande. Enfin, Paul Deighton, qui a passé 22 ans chez Goldman Sachs, est directeur général du comité organisateur des Jeux olympiques de Londres en 2012. La lanterne rouge car chacun sait que le sport comme l'amitié est hors concours.

Pourtant, au-delà des apparences, le réseau d'influence qui a fait sa puissance avant ou pendant la tourmente politique financière de 2008 a perdu de son efficacité. En effet, les complicités anciennes entretenues par les ex-banquiers centraux chevronnés mobilisés pour tirer les ficelles se révèlent moins utiles face à des politiciens sensibles à l'impopularité des professionnels de la finance tenus pour responsables de la crise. Là où Goldman Sachs pouvait facilement exercer ses talents, une série d'affaires – la Grèce, la spéculation contre l'euro, le scandale Abacus auquel a été mêlé le goldmanien français Fabrice Tourre – lui ont mis à dos la puissance publique.

Le carnet d'adresses est utile mais ne suffit plus à lui tout seul sur une planète financière complexe et technique et face à une nouvelle génération d'industriels moins pétris de respect pour l'establishment. Les patrons européens partis à la conquête du monde se sont émancipés des croisés de la haute finance style Goldman Sachs. La quête de valorisation de l'actionnaire, les exigences de transparence des comptes et les impératifs de l'expansion à l'étranger émoussent l'"effet réseau". Enfin, devenus plus exigeants sur la qualité et l'indépendance du métier de conseil, les clients européens, mais pas seulement, exigent le respect d'un minimum d'éthique.

Et c'est là que le bât blesse à propos de Goldman Sachs. Car la banque aime placer ses hommes sans jamais laisser tomber le masque. C'est pourquoi ses hommes liges cachent cette filiation quand ils donnent une interview ou mènent une mission officielle (comme ce fut le cas de Monti qui s'est vu confier en 2010 une étude sur le marché unique européen par le président de la Commission, José Manuel Barroso).

Mario Draghi affirme qu'étant entré en fonction en 2002, il n'a rien eu à voir avec le maquillage des comptes grecs orchestré deux ans plus tôt par la banque. Et il a démissionné en 2005, soit un an avant que Goldman Sachs ne revendre une partie du "swap" en question à la National Bank of Greece, la première banque commerciale du pays, dirigée par un ancien Goldmanien, Petros Christodoulos, aujourd'hui responsable de l'organisme gérant la dette grecque.

 Marc Roche 

journaliste au Monde.fr

Επιστολή μέλους Wake Up Cyprus προς Υπουργό Εργασίας: Διαγράφηκαν με εντολή της Τροικας τα 7,2 ΔΙΣ που οφείλει το Κράτος στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις δηλαδή προς όλους εμάς; VIDEO ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕ ΑΥΤΌ ΠΟΥ ΣΟΥ ΑΝΗΚΕΙ!

Ακριβές αντίγραφο της επιστολής:

Προς

Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων

Κυρία Ζέτα Αιμιλιανίδου

Αγαπητή κυρία Αιμιλιανίδου,

Θέμα: Ερώτημα σχετικά με την απαίτηση εκ μέρους της Τρόικα για «κούρεμα» της οφειλής του Κράτους προς το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων ύψους 7,2 Δισεκατομμυρίων Ευρώ

Αναφέρομαι στο πιο πάνω θέμα και θα ήθελα να αναφέρω και να θέσω υπόψη σας τα κάτωθι:

Ως έγινε γνωστό από τον τύπο περί τα τέλη Νοεμβρίου 2012 η Τρόικα είχε θέσει όρο προς το κυπριακό κράτος για την υπογραφή του Μνημονίου Συναντίληψης, την ολοκληρωτική διαγραφή των οφειλών του κράτους προς το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ήτοι του ποσού των 7,2 Δισεκατομμυρίων Ευρώ.

Ενδεικτικά σας παραθέτω δύο σχετικά δημοσιεύματα όπου μάλιστα στο δεύτερο δημοσίευμα, αυτό της «Καθημερινής» γίνεται ξεκάθαρα λόγος ότι η κυπριακή κυβέρνηση συμφώνησε με την Τρόικα να διαγράψει εντελώς το χρέος  προς το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων:

http://www.sigmalive.com/simerini/business/news/543045

21/11/2012

*Κούρεμα 100% του χρέους του κράτους προς το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων,

Το κούρεμα των 7,2 δις
Αυτές είναι μερικές μόνον από τις προτάσεις που περιέχονται στο «αντι-μνημόνιο» που επέδωσε χθες βράδυ η Κυβέρνηση στην Τρόικα.
Το κούρεμα των 7,2 δις που το κράτος οφείλει στο ΤΚΑ ήταν πρόταση της ίδιας της Τρόικας, την οποία η Κυβέρνηση αποδέχθηκε αφού συμφώνησε να μην περιληφθεί στην αναλογιστική μελέτη που θα εκπονηθεί το 2014.Η αύξηση του ορίου αφυπηρέτησης στο 65ο έτος αποτελεί αντιπρόταση στην πρόταση της Τρόικας για αφυπηρέτηση στο 67ο έτος, ενώ η μειωμένη κατά 50% σχεδόν συνεισφορά του κράτους στο ΤΚΑ, στο σύνολο των εισφορών των δημοσίων υπαλλήλων, αποτελεί απάντηση στην πλήρη κατάργηση της συμμετοχής του κράτους που είχε εισηγηθεί η Τρόικα.

http://kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=113600

22/11/2012

Όσον αφορά το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων θα γίνει η αναλογιστική μελέτη το 2014 και όπως φαίνεται έχει συμφωνηθεί ότι δεν θα περιλαμβάνονται τα 7,2 δισεκατομμύρια ευρώ τα οποία οφείλει το κράτος στο ταμείο. Συνεπώς το ταμείο θα έχει έλλειμμα το οποίο θα πρέπει να καλυφθεί είτε με αύξηση των εισφορών, είτε με μείωση των συντάξεων, ίσως και με αύξηση του ορίου αφυπηρέτησης»

Μετά και την ψήφιση του Μνημονίου Συναντίληψης από την Κυπριακή Βουλή των Αντιπροσώπων στις 30 Απριλίου 2013 και αφού διεξήλθα τις πρόνοιες του, δεν μπόρεσα να βρω οιανδήποτε σχετική πρόνοια σχετικά  με την σύμφωνα με τον Τύπο συμφωνία της Κυπριακής Δημοκρατίας με την Τρόικα.

Αν εν τέλει η συμφωνία αυτή με την Τρόικα ισχύει και έχει επέλθει ολική διαγραφή του χρέους του Κράτους προς το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ήτοι του ποσού των 7,2 Δισεκατομμυρίων ευρώ, αντιλαμβάνεστε τις κολοσσιαίες συνέπειες που θα έχει αυτό το γεγονός στα δικαιώματα όλων των πολιτών και όλων των ασφαλισμένων στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, αφού ουσιαστικά αυτό θα σημαίνει εν ολίγοις, απλά την κατάρρευση του Ταμείου και καθιστά αμφίβολη ακόμη και την καταβολή σύνταξης στους δικαιούχους που εκπλήρωναν τις υποχρεώσεις τους και κατέβαλλαν ανελλιπώς το οφειλόμενο ποσό.

Στο Μνημόνιο Συναντίληψης ορίζονται τα ακόλουθα:

« Μεταρρύθμιση του χρηματοοικονομικού τομέα

Βασικοί Στόχοι

Ο τραπεζικός τομέας επηρεάστηκε σοβαρά από τη γενικότερη Ευρωπαϊκή οικονομική κρίση και την κρίση δημόσιου χρέους, και ειδικότερα από την έκθεσή του στην Ελλάδα.

Όμως, πολλά από τα προβλήματα του τομέα είναι ενδογενή και σχετίζονται με την υπερβολική επέκταση στην αγορά ακινήτων ως αποτέλεσμα αδύνατων πρακτικών διαχείρισης κινδύνου εκ μέρους των τραπεζών.

Επιπρόσθετα,ο τραπεζικός τομέα είναι ευάλωτος λόγω του μεγέθους του σε σχέση με εκείνο τηςεγχώριας οικονομίας.

Ο χειρισμός των προβλημάτων του τομέα έχει καταστεί πιο δύσκολος λόγω της ευαισθησίας των αποτιμήσεων των εμπράγματων εγγυήσεων στις τιμές ακίνητων, και οι τράπεζες χρησιμοποίησαν μερικά κενά του εποπτικού πλαισίου για να καθυστερήσουν την αναγνώριση απωλειών από δάνεια, πράγμα που οδήγησε σε σημαντικά χαμηλότερες προβλέψεις επισφαλειών.»

Ως εκ τούτου, λαμβάνοντας επίσης υπόψη του ως άνω παραδεκτού γεγονότος από όλα τα μέρη(αφενός της Κυπριακής Κυβέρνησης/Βουλής των Αντιπροσώπων και αφετέρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου) όπως αυτό καταγράφεται ρητά στο Μνημόνιο Συναντίληψης, ότι δηλαδή οι τραπεζίτες και οι τράπεζες είναι αυτοί που με πράξεις και παραλείψεις τους οδήγησαν τα οικονομικά πράγματα στο κατάντημα αυτό της χώρας, χωρίς να μπαίνω σε περαιτέρω λεπτομέρειες (πχ ο παράνομος ELA ύψους πέραν των 9 Δισεκατομμυρίων ευρώ που δόθηκε για πέραν των 18 μηνών στην παντελώς αναξιόπιστη και αναξιόχρεη Λαϊκή Τράπεζα) και για το οποίο ο κύπριος φορολογούμενος πολίτης, καθώς επίσης και ασφαλισμένοι στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων θα κληθούν να πληρώσουν, την στιγμή που ως φαίνεται κανένας τραπεζίτης δεν κλήθηκε για οιεσδήποτε εξηγήσεις τουλάχιστον, αλλά τουναντίον ο πρώην πρόεδρος της Τράπεζας Κύπρου πρόσφατα πήρε και ως «αποζημίωση» για τις «υπηρεσίες» του, ποσό εκ συμφώνου ύψους 2 εκατομμυρίων ευρώ.

Θα ήθελα να απευθύνω θερμότατη παράκληση όπως με ενημερώσετε αν έχουν διαγραφεί όλες ή μερικές από τις  οφειλές του κράτους προς το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

Σας ενημερώνω ότι δεν προτίθεμαι να καταβάλω ξανά οφειλές κοινωνικών ασφαλίσεων μέχρι να τύχω ενημέρωσης στο πιο πάνω ερώτημα μου και επίσης να σας ενημερώσω ότι αν παρελπίδα έχουν διαγραφεί οι οφειλές του κράτους προς το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, προσωπικά δεν πρόκειται να καταβάλω ξανά οιονδήποτε ποσό προς τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις, διότι δεν προτίθεμαι να καταβάλω εισφορές απλά για να τις αρπάξουν αυτοί οι οποίοι αποκομίζουν κέρδη από τόκους ήτοι οι τοκογλύφοι/τραπεζίτες για τους οποίους ήδη η οικονομία της Κύπρου έχει δεκτεί ανεπανόρθωτο πλήγμα.

 Θα ήθελα επίσης να σας ενημερώσω ότι αυτή η επιστολή μου θα τύχει δημοσιότητας και θα αποτελέσει παρότρυνση προς συμπολίτες μας να πράξουν το ίδιο, καθότι είναι απαράδεκτο άνθρωποι να μην πάρουν σύνταξη ή μειωμένη σύνταξη απλά και μόνο γιατί κάποιοι κερδοσκοπούσαν.

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την συνεργασία σας.

     Με εκτίμηση

Πολύ σημαντικές διεθνείς ενεργειακές εξελίξεις: Αγωγός πετρελαίου Keystone XL από τον Καναδά προς τις ΗΠΑ αλλάζει το σκηνικό - Ο πόλεμος για τα πετρέλαια στην Αρκτική με τα τεράστια αποθέματα

Από το blog του Γιάννη Τσαφογιάννη οικονομολόγου αναλυτή

http://ciaoant1.blogspot.com/2013/05/blog-post_6305.html

SATURDAY, MAY 18, 2013

Διεθνείς ενεργειακές εξελίξεις

Η παραπάνω εικόνα δείχνει έναν πολύ σημαντικό αγωγό για τις ΗΠΑ, τον Keystone XL,που υποτίθεται ότι όταν και αν ολοκληρωθεί, θα μεταφέρει πετρέλαιο από τον Καναδά στις ΗΠΑ. Το πετρέλαιο αυτό προέρχεται από σχετικά "βρώμικες" πηγές (tar sands), και γι' αυτό και πολλές περιβαλλοντολογικές οργανώσεις διαμαρτύρονται, και έχουν καθυστερήσει τον αγωγό. Μάλιστα πολλά κομμάτια του είναι ήδη έτοιμα, αλλά η σύνδεση δεν έχει ολοκληρωθεί λόγω των αντιδράσεων.

Η Ντάριλ Χάνα, γνωστή ηθοποιός πρωταγωνιστεί εκτός από ταινίες και στις κινητοποιήσεις των οικολόγων για τον συγκεκριμένο αγωγό, και είχε μάλιστα συλληφθεί κιόλας!

Αυτά είναι τα tar sands, όπου με χημικά (τοξικά) βγάζουν πετρέλαιο στον Καναδά - επειδή η όλη διαδικασία είναι "βρώμικη", οι οικολόγοι φωνάζουν και δε θέλουν μετά το fracking να αποκτήσουν κι άλλα περιβαλλοντολογικά προβλήματα στην Αμερική

Το "βρώμικο" μάλιστα αυτό πετρέλαιο θα διασχίζει πάνω από 2000 υδάτινους διαδρόμους, και οι οικολόγοι έχουν το επιχείρημα ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος κάποιος από αυτούς τους διαδρόμους, λίμνες, κτλ να μολυνθεί - ψιλά γράμματα βέβαια μπροστά στο "μαύρο χρυσό"

Δε μπορούμε βέβαια να γνωρίζουμε την εξέλιξη του έργου, ωστόσο ο αγωγός αυτός είναι σημαντικός, και θα πρέπει να τον παρακολουθήσουμε, διότι

(α) είναι μεγάλος σε χωρητικότητα (δηλαδή μεταφέρει πολύ ενέργεια) και

(β) είναι φανερό από τη σχεδίαση του ότι παίζονται πολλά και μεγάλα παιχνίδια. Αν παρατηρήσετε προσεκτικά την αρχική εικόνα που δώσαμε, θα δείτε ότι το αρχικό σχέδιο του αγωγού ξεκινούσε από τον Καναδά, και κατέληγε κάπου στην Κεντρική Αμερική, χωρίς να καταλήγει στον Ατλαντικό, ώστε μέσω ενός λιμανιού να εξάγει ο Καναδάς πετρέλαιο σε άλλες χώρες. Αντίθετα, υπάρχει πλέον και σχέδιο γιαεπέκταση του αγωγού (με διακεκομμένη γραμμή στο σχήμα), η οποία αν υλοποιηθεί θα φέρνει το πετρέλαιο μέχρι τον ωκεανό, κάπου στο Τέξας. Από εκεί, εννοείται ότι υπάρχει η δυνατότητα να εξαχθεί το πετρέλαιο αυτό και στο εξωτερικό. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, και θα πρέπει να το βγάλουμε πολλά συμπεράσματα για τη μελλοντική στρατηγική των ΗΠΑ στο ενεργειακό ανάλογα με την εξέλιξη του έργου:

Αν οι ΗΠΑ τελικά προχωρήσουν με τον αγωγό, και τον επεκτείνουν μέχρι τον ωκεανό ώστε να εξάγουν πετρέλαιο, αυτό σημαίνει ότι τα αποθέματα πετρελαίου που έχουν από το fracking τους αρκούν και άρα θεωρούν ότι έχουν την "πολυτέλεια" να εξάγουν ενέργεια. Αλλιώς, αν δηλαδή οι ΗΠΑ θεωρούν ότι θα έχουν ενεργειακά προβλήματα και "ζόρια", θα κρατήσουν όλη την ενέργεια που τους στέλνει ο Καναδάς για πάρτι τους (ο Καναδάς δε γνωρίζω ακριβώς τι γνώμη έχει, αλλά πάντως και μόνο που δέχτηκε αρχικά να σχεδιαστεί ο αγωγός ΧΩΡΙΣ να φτάνει μέχρι τον ωκεανό για εξαγωγές, μου δείχνει ότι μάλλον ο Καναδάς θα κάνει υπάκουα ό,τι του πει η Αμερική).

Εδώ πάντως η νεότερη εξέλιξη για τον Keystone XL που μπόρεσα να βρω, με την υλοποίηση του να καθυστερεί ακόμα περισσότερο, και τώρα να μιλάνε για το 2014:

Keystone XL Pipeline May Not Get Approved Until 2014

It looks like the Keystone XL pipeline won't come as soon as we thought. Approval for the pipeline now looks like a long way off, according to Phillips 66's CEO Greg Garland.

Asked whether he believed the Obama Administration would approve the last remaining section of the pipeline, which will transport crude oil from Alberta to the Gulf, Garland said, "No," according to Biz Journals. (σ.σ. το συγκεκριμένο κομμάτι είναι η επέκταση που λέγαμε, που θα μεταφέρει το πετρέλαιο μέχρι τον ωκεανό, κάπου στο Τέξας στον κόλπο του Μεξικού)

Πάμε τώρα στην Αρκτική, όπου -ζήτω!- λιώνουν οι άχρηστοι πάγοι, και απελευθερώνεται το χρήσιμο πετρέλαιο που υπάρχει από κάτω.

Σύμφωνα με τα στατιστικά-εκτιμήσεις που δημοσιεύονται σήμερα (που μπορεί να είναι και λάθος βέβαια, θα δούμε), η Αρκτική έχει περίπου το 22% των ανεξερεύνητων ενεργειακών κοιτασμάτων του κόσμου. Οπότε όσο περνάει ο καιρός, τόσο θα αγριεύει η μάχη για το ποιος θα τα αρπάξει. Έως τώρα, είχαμε δει ότι η Ρωσία, η Αμερική, ο Καναδάς, η Νορβηγία η Ισλανδία και η Δανία (μέσω της Γροιλανδίας που ελέγχει) ήταν οι βασικοί "παίχτες", επειδή γεωγραφικά τους ανήκει ένος μέρος της θαλάσσιας περιοχής της Αρκτικής.

Είναι δυνατόν όμως να υπάρχει τόσο πολύ πετρέλαιο, και οι υπόλοιποι ιμπεριαλιστές να κάτσουν με σταυρωμένα χέρια; Όχι βέβαια. Έτσι, η Κίνα μπόρεσε και πήρε ένα ειδικό προνομιακό καθεστώς "παρατηρητή" (?!) στις "διαπραγματεύσεις" για τα πετρέλαια της Αρκτικής, και θα καθίσει πλέον και αυτή στο "τραπέζι" όπου μοιράζουν τη λεία.

Η Κίνα μάλιστα κατάφερε αυτή τη νίκη χάρη σε εμπορικές συμφωνίες που υπέγραψε με Γροιλανδία, Ισλανδία και άλλους τέτοιους παίχτες, που αν και μικροί, την υποστήριξαν ως αντάλλαγμα, ενώ βέβαια είχαμε δει και παλιότερα ότι η Ρωσία είναι σύμμαχος και είχε υποστηρίξει εξ αρχής της είσοδο της Κίνας στις "συζητήσεις" (το άρθρο της Wall Street Journal που θα παραθέσουμε δεν το αναφέρει αυτό το τελευταίο, αλλά εμείς το είχαμε δει εδώ και καιρό πχ σε αυτό το άρθρο του bloomberg):

Arctic Body Comes In From the Cold

The Arctic Council, a once-obscure regional forum that had little to show for itself, has nations queuing to participate, as melting ice makes shipping, tourism and resource extraction a reality in the nebulously delineated region.

Among the 14 countries and organizations seeking so-called observer status at a meeting this week in Kiruna, northern Sweden, will be China, whose increased interest in the Arctic underscores the region's re-emergence as an area of potential geopolitical intrigue.

The council's eight permanent members—the U.S., Canada, Russia and five Nordic nations—must agree to admit the new observers. The Nordic nations, which have been courted aggressively by China, say they will. Canada has expressed reservations on expansion. It is unclear whether the U.S., which is sending Secretary of State John Kerry to Sweden, and Russia will agree, as they wake up to the increased economic, and perhaps military, potential of the vast stretches of Arctic territory within and north of their borders.

"Joining the council is more a political statement from countries like China," said Malte Humpert, an executive director at the Arctic Institute, a Washington-based nonpartisan think tank, "the idea of having a seat at the table in a region that is likely to become another realm of geopolitics."

Beijing and Chinese businesses have been aggressively courting the council's Nordic members in a bid, analysts say, to get a toehold in the Arctic. In April, China signed a free-trade deal with Iceland, its first with a European nation. In June 2012, then-Chinese President Hu Jintao visited Denmark, when Chinese companies signed a number of commercial deals. Chinese companies have also invested in Greenland, a self-governing part of Denmark. 
That appears to be paying off.

Σε μία άλλη σημαντική εξέλιξη, η Ρωσία "χτύπησε" το Αζερμπαϊτζάν. Θυμίζουμε ότι το Αζερμπαϊτζάν έχει και αυτό σημαντικά ενεργειακά αποθέματα, και η Αμερική προωθεί αγωγούς από το Αζερμπαϊτζάν (πχ Ναμπούκο), ώστε να μην γίνει εξαρτημένη η Ευρώπη από τη Ρωσία και τη χάσει οριστικά από σύμμαχο (λίγο αργά για αυτό μου φαίνεται, αλλά τέλος πάντων, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία και σίγουρα δεν βλάπτει (τις ίδιες τις ΗΠΑ) να προσπαθήσουν).

Τώρα λοιπόν η Ρωσία βρήκε μια ευκαιρία να χτυπήσει το Αζερμπαϊτζάν, και την εκμεταλλεύτηκε, σε μία είδηση που δεν μεταδώθηκε και πολύ στα δυτικά ΜΜΕ (η αλήθεια βέβαια είναι ότι πρόκειται για ένα "μικρό" χτύπημα, σε έναν παλιό αγωγό, αλλά πάντως η Ρωσία δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω):

Russia Terminates Azerbaijan Oil Transit Deal

Russia published a document on Tuesday terminating the 1996 transit agreement under which it transported oil from Azerbaijan through its territory.

The agreement to pump oil via the Baku-Novorossiisk pipeline was signed in 1996 and envisaged the transit of at least five million metric tons of oil a year, with a tariff of about $15.70 per metric ton.
However, the State Oil Company of Azerbaijan Republic (SOCAR) has sent only about two million metric tons of oil via the pipeline in the past two years, and planned to further reduce that to 1.6 million metric tons this year.

Russia's state-run oil pipeline operator Transneft said it had lost about $50 million a year because the pipeline was operating at half capacity.

Αυτό είναι ένα παλιότερο εξώφυλλο εφημερίδας, που λέει αυτό που όλοι ξέρουν, ότι δηλαδή οι ΗΠΑ δεν θέλουν να καταλήξει η ΔΕΠΑ/ΔΕΣΦΑ στα χέρια της Ρωσίας, παρότι αυτή έχει κάνει την καλύτερη οικονομική προσφορά (το ότι θα ξεπουληθούν προφανώς δεν το συζητάμε καν, αυτά πλέον...εννοούνται!. Απ' ότι φαίνεται όμως, ούτε αυτό θα το καταφέρει η Αμερική (αν και σε τέτοιες περιπτώσεις, καλύτερα να περιμένουμε μέχρι τις επίσημες ανακοινώσεις πριν βιαστούμε να βγάλουμε συμπεράσματα):

Ρώσος Πρόξενος: Πιθανότατα σε ρωσικά "χέρια" οι ΔΕΠΑ-ΔΕΣΦΑ

Την πεποίθηση ότι, «αν τελικά επικρατήσουν τα επιχειρηματικά κριτήρια» υπάρχει μεγάλη πιθανότητα η υπό ιδιωτικοποίηση ΔΕΠΑ και ο ΔΕΣΦΑ να περιέλθουν στις ρωσικές επιχειρήσεις «Gazprom» και «Sintez», εξέφρασε σήμερα, από τη Θεσσαλονίκη, ο γενικός πρόξενος της Ρωσίας, Αλεξέι Ποπόφ, απευθύνοντας μήνυμα με πολλαπλούς αποδέκτες από το βήμα του 1ου ελληνορωσικού φόρουμ, χωρίς ωστόσο να επεκταθεί σε περαιτέρω λεπτομέρειες.

Ο ίδιος χαρακτήρισε ως «ιστορικό επίτευγμα» το γεγονός ότι, όπως υποστήριξε, το 2012, η Ρωσία ξεπέρασε για πρώτη φορά τη Γερμανία στη λίστα των εμπορικών εταίρων της Ελλάδας, καταλαμβάνοντας πλέον την πρώτη θέση (σ.σ. αν δεν συμπεριληφθούν το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο και άλλα ενεργειακά προϊόντα, που αποτελούν τη μερίδα του λέοντος των ρωσικών εξαγωγών προς Ελλάδα, η εικόνα αλλάζει σημαντικά).

Αυτός ο πίνακας δεν εξηγεί και πολλά, αλλά πάντως το θέμα που πραγματεύεται είναι σημαντικό: Όπως λοιπόν μας πληροφορεί η Wall Street Journal, και έχουμε ξαναπεί και εμείς παλιότερα, στην Ευρώπη κλείνουν ακόμα και εργοστάσια φυσικού αερίου (πόσο μάλλον τα αιολικά/φωτοβολταϊκά), διότι προτιμούν το κάρβουνο που είναι φθηνότερο, και μάλιστα πλέον υπάρχει και σε μεγάλες ποσότητες (λόγω του fracking που κάνει η Αμερική).

Το κάρβουνο δεν είναι και τόσο καθαρό, αλλά πάντως είναι το φθηνότερο, και όταν υπάρχει οικονομικό πρόβλημα, κανείς δε θέλει να πληρώνει παραπάνω - το πολύ πολύ να αναγκάσουμε μικρές χώρες όπως η Ελλάδα να αγοράζουν τα φωτοβολταϊκά υποχρεωτικά, και μετά να δέχονται τη μία αύξηση στην τιμή του ρεύματος μετά την άλλη, εξοντώνοντας και τον "απλό καταναλωτή", και τις επιχειρήσεις, και όλα. Οι μεγάλες χώρες όμως βάζουν ακόμα και κάρβουνο - α, και ετοιμάζονται επίσης να αρπάξουν και τον "βρώμικο" λιγνίτη που έχει πχ η Ελλάδα (στην Ελλάδα θα πουλήσουν την "πράσινη ενέργεια", βγάζοντας διπλό κέρδος από την όλη διαδικασία).

Shale Boom Is a Bust for Europe's Gas Plants

The ripples of the North American shale boom continue to spread, as a growing number of European utilities are forced to mothball modern gas-fired power plants that can't compete with growing imports of cheap coal dislodged from the U.S.

Norwegian state energy company Statkraft said Wednesday it has idled a gas-fired power station in Germany that couldn't compete with its coal-fired rivals, while German utility SE said it is seriously considering mothballing more gas-fueled plants, including a state-of-the-art facility in Slovakia.  

Other European utilities have taken similar action, presenting policy makers with a dilemma—cheaper coal-fired power could provide some relief for the region's struggling economies, but might be incompatible with long-term goals for carbon emissions and renewable energy.

The closures across Europe are another example of the far-reaching effects of the North American energy-supply boom. Surging supplies of natural gas in North America, unlocked from shale rock by a new combination of technology known as hydraulic fracturing, have prompted many U.S. power generators to switch away from coal, pushing increasing amounts of the fuel into Europe as cheap imports.

 Μερικές ακόμα "ειδησούλες" που δε χωράνε για παραπάνω ανάλυση:

• Πρόσφατα οι Κουρδοι αντάρτες υπέγραψαν "εκεχειρία" με την Τουρκία, και τώρα οι ημιαυτόνομοι Κούρδοι του Ιράκ υπέγραψαν συμφωνία με την Τουρκία και την Αμερικάνική Exxon να αρχίσουν να βγάζουν πετρέλαιο που υπάρχει στην περιοχή τους.
• Η Ευρώπη κάνει ένα ασυνήθιστο "ντου", προκειμένου να ελέγξει τις πετρελαϊκές εταιρίες, και βρίσκει -τι έκπληξη- ότι υπάρχει καρτέλ στην αγορά που ανεβάζει τεχνητά τις τιμές και επιβαρύνει τους πάντες, για να τσεπώνουν οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρίες ακόμα πιο μεγάλα κέρδη. Θα δούμε ίσως στο μέλλον αν και τι κρύβεται πίσω από αυτή την κίνηση και το timing της.
• Για το τέλος, μια συνηθισμένη πλέον είδηση, που την έχουμε δει πχ και στη γειτονική Βουλγαρία, και τώρα τη βλέπουμε και στη Νότια Αφρική, με το λαό εκεί να βγαίνει στο δρόμο και να συγκρούεται με την αστυνομία διότι δεν έχει πρόσβαση σε ηλεκτρικό ρεύμα. Εκεί γυρνάμε, στην εποχή όπου ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού δεν θα έχει ούτε καν αυτό.

1932 Μεγάλη ύφεση, Το πείραμα ενός αυστριακού χωριού του Wörgl που εξέδωσε πρακτικό νόμισμα αμφισβητώντας την κυριαρχία των τραπεζών.. Μια ιστορία σαν παραμύθι

(Βιβλιογραφία: http://www.mindcontagion.org/worgl)

Αναδημοσίευση από 

http://protpatek.wordpress.com/2011/11/06/

Μια μεγάλη απόφαση

Ο νέος δήμαρχος είχε έναν μακρύ κατάλογο έργων που ήθελε να εκτελέσει. Έργα απολύτως απαραίτητα όπως η ύδρευση της πόλης, η ασφαλτόστρωση των δρόμων, ο οδικός φωτισμός και η φύτευση δέντρων κατά μήκος των οδών. Αλλά τα δημοτικά ταμεία ήταν σχεδόν άδεια, και οι δημότες ήταν ήδη σε δεινή οικονομική κατάσταση, αντιμετωπίζοντας αρκετοί από αυτούς πρόβλημα επιβίωσης. Ο Δήμαρχος καταλάβαινε ότι μία αύξηση της φορολογίας τους, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν τα δημοτικά έργα, θα οδηγούσε σε περαιτέρω φτώχεια και ύφεση. Ο Δήμαρχος όμως είχε μελετήσει το βιβλίο «Η Φυσική Τάξη» του οικονομολόγου Silvio Gesell (Σύλβιο Γκέσελ). Ο οποίος πίστευε ότι η αργή κυκλοφορία του χρήματος είναι η κύρια αιτία για την παραπαίουσα οικονομία. Το χρήμα ως μέσο συναλλαγής ολοένα εξαφανίζεται από τα χέρια των εργατών – παραγωγών και μαζεύεται στα χέρια των λίγων που το συσσωρεύουν, εκμεταλλεύονται τους τόκους, και δεν το επιστρέφουν πίσω στην αγορά. Κατ΄ αυτόν δηλαδή, όσο περισσότερο χρήμα είχαν, όσο περισσότεροι άνθρωποι, οι οποίοι το κυκλοφορούν συνεχώς, τότε η Κοινωνία θα έχει υγιή ανάπτυξη και ευημερία. Ο Δήμαρχος βάζοντας σε εφαρμογή την παραπάνω θεωρία, ξεκίνησε το πρόγραμμα των Δημοτικών του έργων, δίνοντας δουλειά σε πολλούς εργαζόμενους και εργολάβους, ξεκαθαρίζοντας όμως ότι η πληρωμή τους θα γινόταν με σελίνια (το νόμισμα της Αυστρίας) όχι εκτυπωμένα από την Εθνική Τράπεζα της, αλλά από τον Δήμο του Wörgl. Όντως εκτυπώθηκαν και τέθηκαν σε κυκλοφορία 32.000 σελίνια ως “Γραμμάτια Πιστοποίησης Εργασίας”, κάτι σαν ένα δωρεάν χρήμα, διότι δεν είχαν αντίκρισμα σε χρυσό, απλά αναγνώριζαν την παροχή έργου προς την Κοινότητα. Κόπηκαν χαρτονομίσματα ονομαστικής αξίας στα 1, 5 και 10 σελίνια. Το Wörgl (Βεργκλ) ήταν μια μικρή πόλη 4.500 κατοίκων στην Αυστρία όπου διεξήχθη ένα καινοτόμο οικονομικό πείραμα το 1932. Ήδη η Ευρώπη είχε χτυπηθεί από το κραχ του 1929, και το 1931 που εκλέχτηκε Δήμαρχος ο Michael Untergüggenberger (Μίκαελ Ούντεργκέγκενμπέργκερ) ήδη είχε έλθει η ύφεση με 30% ανεργία, και 10% άπορους. Ο νέος Δήμαρχος προερχόταν από φτωχή αγροτική οικογένεια, ο ίδιος κατόρθωσε να μορφωθεί μόνος του και να γίνει μηχανικός στους σιδηροδρόμους. Αν και ο ίδιος δεν ήταν μαρξιστής, είχε συνδικαλιστική δράση και υποστήριζε τα συμφέροντα των εργαζομένων ενάντια των πλουσίων επενδυτών του σιδηροδρόμου, πράγμα που το πλήρωσε με την μη προσωπική του άνοδο στην ανώτερη ιεραρχία των σιδηροδρομικών υπαλλήλων. Ήταν ένας άνθρωπος ανοιχτόμυαλος, πρακτικός, εργατικός, δραστήριος που κέρδισε την καρδιά των συμπολιτών του, οι οποίοι τον εμπιστεύτηκαν στη θέση του Δημάρχου, γνωρίζοντας ότι δεν θα τους προδώσει.

Τα χρήματα του Wörgl

Στις 31 Ιουλίου 1932 δόθηκαν τα πρώτα 1.800 Σελίνια για να πληρωθούν οι μισθοί των εργαζομένων, και η αξία των υλικών που αναλώθηκαν τον πρώτο μήνα στα δημοτικά έργα. Οι άνθρωποι που πήραν αυτά τα νέα σελίνια, μπορούσαν να πληρώσουν τους δημοτικούς τους φόρους, αλλά και να αγοράσουν ψωμί. Ο αρτοποιός παίρνοντας αυτά τα σελίνια μπορούσε να αγοράζει αλεύρι από τον μυλωνά. Ο μυλωνάς αγόραζε σιτάρι από τον γεωργό. Ο γεωργός αγόραζε εργαλεία από τον σιδερά. Ο σιδεράς αγόραζε παπούτσια από τον τσαγκάρη. Ο τσαγκάρης πλήρωνε τον δάσκαλο που έκανε μάθημα στα παιδιά του. Ο δάσκαλος αγόραζε ψωμί στον αρτοποιό. Και ο κύκλος κυκλοφορίας του χρήματος επαναλαμβανότανε συνεχώς και καθημερινά, σε τέτοιο σημείο ώστε ήδη την τρίτη μέρα, ο κύκλος εργασιών ολόκληρης της πόλης να είναι παραπάνω από 10πλάσιος από τα 1.800 σελίνια που δόθηκαν στη κυκλοφορία σε σημείο το να υποπτεύονται κάποιοι ότι κάποια σελίνια είχαν πλαστογραφηθεί. Ο Δήμαρχος όμως είχε εφαρμόσει μία πρόσθετη μέθοδο για να κάνει το χρήμα να αλλάζει συνεχώς χέρια με μεγάλη ταχύτητα: Τα χρήματα του Wörgl έχαναν το 1% της ονομαστικής τους αξίας κάθε μήνα. Για να αποφευχθεί αυτή η υποτίμηση ο ιδιοκτήτης του γραμματίου το δαπανούσε όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Ειδάλλως, την πρώτη μέρα του επόμενου μήνα, έπρεπε να αγοράσει ένα κουπόνι σαν γραμματόσημο, με αξία το 1% της ονομαστικής αξίας και να το κολλήσει στο χαρτονόμισμα. Υπήρχε δηλαδή μία λειτουργία αντίθετη από τον τοκισμό, που επέτρεπε στο χρήμα να κυκλοφορεί συνεχώς. Ο Δήμαρχος φυσικά δεν μπορούσε να προσλάβει όλους τους ανέργους της πόλης για τα δημοτικά έργα. Με την αύξηση του κύκλου εργασιών της πόλης όμως, ο αρτοποιός για παράδειγμα δεν προλάβαινε μόνος του να βγάζει τα ψωμιά που του ζητούσαν, υποχρεώθηκε λοιπόν να προσλάβει έναν βοηθό, τον οποίον πλήρωνε με τα σελίνια του Δήμου. Το ίδιο κάνανε και οι υπόλοιποι επαγγελματίες. Οι βοηθοί που προσλήφθηκαν όμως διευρύνανε την αγοραστική δύναμη της πόλης και έτσι οι επαγγελματίες είχαν να αντιμετωπίσουν μία περαιτέρω αύξηση της ζήτησης, σε σημείο που κανένας κάτοικος της πόλης να είναι άνεργος, αλλά αντίθετα να υπάρχουν παντού αγγελίες ζήτησης προσωπικού. Έτσι το σύστημα αρχίζει να αποκτάει μία δυναμική μορφή, και οι άνεργοι από τα γύρω χωριά έρχονται για να δουλέψουν στο Wörgl, επίσης οι παραγωγοί από τα γύρω χωριά που είχαν τα προϊόντα τους απούλητα (διότι μέχρι τώρα κανείς δεν είχε χρήματα για να τα αγοράσει) επιτέλους βρήκαν αγοραστές στο Wörgl, αλλά με τους νέους επισκέπτες διευρύνεται ακόμα περαιτέρω η αγοραστική δύναμη, ενώ ταυτόχρονα αυξάνεται και η παραγωγική δραστηριότητα. Οι ξένοι εργάτες παίρνοντας τα σελίνια του Wörgl, δυνάμωναν και τις δικές τους τοπικές οικονομίες, επεκτείνοντας την ανάπτυξη στα γύρω χωριά, αλλά το ίδιο το Wörgl έβγαινε αλώβητο, από αυτή την έξοδο του χρήματος. Ο Δήμαρχος είχε ένα στρατηγικό πλεονέκτημα: Ήταν αυτός που εκτύπωνε το χρήμα. Δεν ήταν ένας ιδιώτης τραπεζίτης με σκοτεινά συμφέροντα κυριαρχίας από πίσω του, αλλά ένας άνθρωπος στην υπηρεσία των πολιτών. Η πίσω όψη κάθε γραμματίου περιείχε αυτολεξεί την ακόλουθη συγκινητική δήλωση, κάποια λόγια που φαίνονται σαν να γράφτηκαν σήμερα, και όμως γράφτηκαν το 1932: «Προς όλους τους ενδιαφερόμενους: Ο αργός ρυθμός που κυκλοφορεί το χρήμα έχει προκαλέσει μια πρωτοφανή ύφεση του εμπορίου και βύθισε εκατομμύρια ανθρώπους σε απόλυτη εξαθλίωση. Από οικονομικής απόψεως, η καταστροφή του κόσμου άρχισε! -Είναι καιρός, με αποφασιστική και έξυπνη δράση, να προσπαθήσουμε να συγκρατήσουμε την πτωτική βουτιά του εμπορίου και έτσι να σωθεί η ανθρωπότητα από αδελφοκτόνους πολέμους, χάος και διάλυση. Οι άνθρωποι ζουν μέσα από την ανταλλαγή υπηρεσιών τους. Η υποτονική κυκλοφορία έχει σταματήσει σε μεγάλο βαθμό αυτή την ανταλλαγή και έτσι ρίχνονται εκατομμύρια άνθρωποι που θέλουν να εργαστούν εκτός εργασίας – Πρέπει, συνεπώς, να αναβιώσουμε αυτή την ανταλλαγή υπηρεσιών και έτσι οι άνεργοι να επιστρέψουν στην παραγωγική τάξη. Αυτός είναι ο στόχος του πιστοποιητικού εργασίας που εκδίδεται από την αγορά της πόλης του Wörgl: Να μειώσει τα βάσανα και το φόβο, να προσφέρει δουλειά και ψωμί».

Η επιτυχία του Wörgl

Σε περίοδο 13 μηνών, ο Δήμαρχος εκτέλεσε όλα τα έργα που είχε σχεδιάσει: Ύδρευση, δρόμοι, φωτισμός. Επίσης κατασκευάστηκαν νέα δημόσια κτίρια, ένας ταμιευτήρας νερού, μία πίστα για σκι, και μια γέφυρα. Επίσης έγιναν αναδασώσεις, γιατί αντιλαμβάνονταν οι άνθρωποι του τότε, που ζούσαν πιο κοντά στη Φύση, το μελλοντικό κέρδος από την ύπαρξη των Δασών. Σε έξι γειτονικά χωριά επεκτάθηκε το σύστημα με επιτυχία. Ο Γάλλος πρωθυπουργός, Eduard Dalladier, έκανε μια ειδική επίσκεψη για να δει το “θαύμα του Wörgl”. Τον Ιανουάριο του 1933, το νέο οικονομικό σύστημα επεκτείνεται στη γειτονική πόλη της Kirchbühl, και τον Ιούνιο του 1933, ο Δήμαρχος του Wörgl συναντήθηκε με εκπροσώπους από 170 διαφορετικές πόλεις της Αυστρίας που ενδιαφέρονταν για την γενικευμένη εφαρμογή του συστήματος και στις πόλεις τους. Η παρακάτω έκθεση συντάχθηκε από τον Claude Bourdet, έναν αυτόπτη μάρτυρα Καθηγητή του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης: «Επισκέφθηκα το Wörgl τον Αύγουστο του 1933, ακριβώς ένα χρόνο μετά την έναρξη του πειράματος. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι τα αποτελέσματα φτάνουν το θαύμα. Οι δρόμοι, περιβόητοι για την άθλια κατάσταση τους, συναγωνίζονται τώρα την ιταλική Autostrade (Ιταλική Εθνική Οδό). Το Συγκρότημα των Δημαρχιακών γραφείων έχει ανακαινιστεί όμορφα ως ένα γοητευτικό σαλέ με ανθισμένες γλαδιόλες. Μια νέα τσιμεντένια γέφυρα φέρει περήφανα την πλάκα: “Χτισμένο με δωρεάν χρήματα το έτος 1933″. Παντού βλέπει κανείς νέους φανοστάτες στους δρόμους, καθώς και ένα δρόμο με το όνομά του Silvio Gesell. Οι εργαζόμενοι στα πολλά εργοτάξια είναι όλοι ένθερμοι υποστηρικτές του συστήματος του δωρεάν χρήματος. Στα καταστήματα τα γραμμάτια είναι αποδεκτά παντού, παράλληλα με τα επίσημα χρήματα. Οι τιμές δεν έχουν αυξηθεί. Κάποιοι υποστήριξαν ότι το σύστημα που πειραματίστηκε στο Wörgl εμποδίζει την φορολογική ισότητα, γιατί ενεργεί σαν μία μορφή εκμετάλλευσης του φορολογουμένου. Φαίνεται να υπάρχει ένα μικρό λάθος σε αυτό τον τρόπο σκέψης. Ποτέ στο παρελθόν δεν είδε κανείς τους φορολογούμενους να μη διαμαρτύρονται έντονα κατά την αφαίρεση των χρημάτων τους. Στο Wörgl κανείς δεν διαμαρτύρονταν. Αντίθετα, οι φόροι (σε μορφή γραμματίων) καταβάλλονται εκ των προτέρων στον Δήμο. Οι άνθρωποι είναι ενθουσιασμένοι με το πείραμα και διαμαρτύρονται στην Εθνική τους Τράπεζα η οποία αντιτίθεται στην έκδοση των νέων αυτών χαρτονομισμάτων (των τοπικών γραμματίων). Είναι αδύνατο να αποδώσει κανείς τη γενική βελτίωση του Wörgl μόνο στη «νέα μορφή των φόρων». Δεν μπορεί κανείς παρά να συμφωνήσει με το Δήμαρχο ότι το νέο νόμισμα εκτελεί τη λειτουργία του πολύ καλύτερα από το παλιό. Αφήνω στους ειδικούς για να διαπιστωθεί αν υπάρχει πληθωρισμός, παρά την κατά 100% κάλυψη των βασικών καταναλωτικών αγαθών. Παρεμπιπτόντως, αυξήσεις των τιμών, το πρώτο σημάδι του πληθωρισμού, δεν εμφανίζονται. Όσον αφορά την οικονομία, μπορούμε να πούμε ότι το νέο νόμισμα ευνοεί την εξοικονόμηση κατά κυριολεξία και όχι την αποθησαύριση του χρήματος. Δεδομένου ότι τα χρήματα χάνουν την αξία τους κρατώντας τα σπίτι, μπορεί κανείς να αποφύγει την υποτίμηση αυτή επενδύοντάς τα σε μία τράπεζα καταθέσεων. Το Wörgl έχει γίνει ένα είδος προσκυνήματος για τους μακρο-οικονομολόγους από διάφορες χώρες. Ο καθένας μπορεί να τους αναγνωρίσει αμέσως, από τις εκφράσεις τους, κατά τη συζήτηση τους στους όμορφους δρόμους του Wörgl, ή ενώ κάθονται στα τραπέζια των εστιατορίων. Ο πληθυσμός του Wörgl με χαρά, περήφανος για τη φήμη τους, τους καλωσορίζει θερμά.»

Το τέλος

Η Κεντρική Τράπεζα της Αυστρίας πανικοβλήθηκε, στο ενδεχόμενο το πείραμα του Wörgl να επεκταθεί σε όλη την Αυστρία και αποφάσισε να διεκδικήσει τα μονοπωλιακά δικαιώματα της, απαγορεύοντας δωρεάν νομίσματα. Η υπόθεση έφτασε ενώπιον του Αυστριακού Ανώτατου Δικαστηρίου, το οποίο επικύρωσε το μονοπωλιακό δικαίωμα της Κεντρικής Τράπεζας για την έκδοση νομίσματος. Και έγινε ποινικό αδίκημα η έκδοση “νομίσματος έκτακτης ανάγκης”. Το Wörgl γρήγορα επανήλθε στην ανεργία του 30%. Κοινωνική αναταραχή εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλη την Αυστρία, διότι οι απλοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνανε γιατί η Κυβέρνησή τους και η Δικαιοσύνη, που υποτίθεται ότι εξυπηρετούν τα συμφέροντα των πολιτών, δεν τους αφήνει να εξασκούν τη δοκιμασμένη λύση που βρήκανε στην αντιμετώπιση της ύφεσης, αλλά τους επιβάλει τα δικά της μέτρα που αποδεδειγμένα όπως και πριν τους ξαναβύθισε στη φτώχεια και την ανέχεια. Το 1938 ο Χίτλερ προχώρησε στην προσάρτηση της Αυστρίας (χωρίς να βρει την παραμικρή πολεμική αντίσταση) με έναν από τους λόγους για αυτό, το ότι πολλοί άνθρωποι τον είδαν ως τον οικονομικό και πολιτικό σωτήρα τους. Ακολούθησε ο Πόλεμος, και το πείραμα του Wörgl έμεινε στην Ιστορία.

(Βιβλιογραφία: http://www.mindcontagion.org/worgl)